Wednesday, June 23, 2010

The Venezuelan brass ensemble

The Venezuelan Brass Ensemble came into being in 2004 from Venezuela's state youth orchestra system (FESNOJIV).

This unique, State-sponsored system comprises some 200 children's and young people's orchestras. Its members come from various parts of the country and from different youth orchestras, most of them integrated into the musical and academic syllabus of the national youth orchestra, the Simon Bolivar Youth Symphony Orchestra of Venezuela.

The Venezuelan Brass Ensemble has set itself the task of giving fresh impetus to brass-instrument education in Venezuela. Since its foundation under the patronage of José Antonio Abreu, father of the Venezuelan orchestral movement, the Venezuelan Brass Ensemble has raised its professionalism to a high level with the exemplary support of internationally recognized musicians. Thanks to the academic guardianship assumed by the Berlin Philharmonic, and the financial support given by the Inter-American Development Bank, high-calibre teachers have been signed up for master classes in Venezuela.

The first international tour under the direction of Thomas Clamor in 2005 took the Venezuelan Brass Ensemble to Colombia, Peru, Ecuador and Chile, featuring concerts and also workshops with local professors for brass.

In Venezuela itself, the national youth orchestra is a regular guest in established concert series. In September 2005, in the ­course of the Youth Symphony Orchestra's major tour of Germany, the ensemble made its German debut in Hamburg at the ­Kinder zum Olymp conference; its programme included classical works by Byrd, Bernstein and Gershwin and featured the first performance of the Grand Fanfare for brass instruments by Giancarlo Castro.

Sunday, June 20, 2010

John Holloway

John Holloway (born 1947) is a lawyer, Marxist-oriented sociologist and philosopher, whose work is closely associated with the Zapatista movement in Mexico, his home since 1991. It has also been taken up by some intellectuals associated with the piqueteros in Argentina; Abahlali baseMjondolo movement in South Africa and the Anti-Globalization Movement in Europe and North America. He is currently a teacher at the Institute for Humanities and Social Sciences at the Autonomous University of Puebla.

"change the world without taking power"
download the book in pdf (english)
Ο Phil Hearse σto παρακάτω άρθρο (International Viewpoint, τεύχος 355, Δεκέμβριος 2003, σελ. 28-33) ασκεί κριτική στο πρόσφατα δημοσιευμένο βιβλίο του John Holloway, «Change the World Without Taking Power, The Meaning of Revolution Today», Pluto Press 2002

του Phil Hearse

Το να πραγματευτεί κανείς τις ιδέες που περιέχονται σ’ αυτό το βιβλίο είναι χρήσιμο, όχι γιατί ο John Holloway έχει λεγεώνες αφοσιωμένων οπαδών που τον ακολουθούν, αλλά γιατί πολλές από τις ιδέες που προβάλλει σχετικά με τη ριζική κοινωνική αλλαγή είναι πλατιά διαδεδομένες μέσα στο κίνημα για «την παγκόσμια δικαιοσύνη» και στο αντιπολεμικό κίνημα διεθνώς.

Η ιδέα της άρνησης της κατάληψης της εξουσίας έγινε πρόσφατα δημοφιλής χάρη στο Subcommandante Marcos, ηγέτη των Ζαπατίστας. Όπως και πολλά άλλα απ’ αυτά που ο Subcommandante λέει, η ιδέα αυτή ήταν αρκετά διφορούμενη, διότι σε κάθε περίπτωση ο EZLN, αντιπροσωπεύοντας έναν ιθαγενή πληθυσμό σε μια μικρή γωνιά του Μεξικού, δεν έχει τη δυνατότητα να καταλάβει την εξουσία - τουλάχιστο με τις δικές του δυνάμεις. Εντούτοις, η βασική ιδέα της επαναστατικής αλλαγής των κοινωνικών σχέσεων χωρίς κατάκτηση της εξουσίας υπάρχει εδώ και πολύ καιρό.

Μολονότι ο Holloway έχει ορισμένα κριτικά λόγια να πει για τους Tronti και Antonio Negri, πνευματικούς γονείς των ρευμάτων της ιταλικής Αυτονομίας, τα κύρια επιχειρήματά του προέρχονται κατευθείαν απ’ αυτούς: μην αντιπαρατίθεστε με την εξουσία των αφεντικών στο κόσμο της εργασίας, αποτραβηχτείτε απ’ αυτόν. Δημιουργήστε αυτόνομους χώρους - αυτόνομους από τα αφεντικά, αυτόνομους από το καπιταλιστικό κράτος. Βεβαίως, αυτό σημαίνει αγώνα, αλλά όχι τη δημιουργία κομματικών μηχανισμών ή την κατάληψη της εξουσίας.

Μερικά από τα πράγματα που ο Holloway λέει στο ξεδίπλωμα της επιχειρηματολογίας του είναι αρκετά διαδεδομένα στα σημερινά ριζοσπαστικά κινήματα· πηγαίνουν κατευθείαν στην καρδιά των ζητημάτων της επαναστατικής στρατηγικής, και, ρητώς, ο κύριος στόχος της πολεμικής του Holloway είναι ο επαναστατικός μαρξισμός.

Κρίνοντας ένα βιβλίο σαν κι αυτό, σημαίνει παράθεση εκτενών αποσπασμάτων ώστε οι αναγνώστες να μπορέσουν οι ίδιοι να κρίνουν τα επιχειρήματα. Όμως προκαταβάλλοντας θα λέγαμε ότι τα αποφασιστικά επιχειρήματα του Holloway είναι τα εξής:

για το υπόλοιπο άρθρο πατήστε εδώ

Thursday, June 10, 2010

John Berberian


John Berberian(b New York City, c. 1941) is an American musician known for his virtuosity on the oud, the Middle Eastern stringed instrument. His parents were Armenian immigrants. His father was an accomplished oud player, as well as instrument maker, and oud masters of Armenian, Turkish, Arabic and Greek heritage frequented his family's home. He first recorded traditional oud music with violinist Reuben Sarkisian, when a student at Columbia University in the mid 1950s. He subsequently recorded for a variety of labels including MGM, RCA, Roulette, Verve and Mainstream Records. He expanded beyond the ethnic music market in the mid to late 1960s, decades before "world music" became fashionable, with a series of LPs which explored fusions between traditional Middle Eastern music, psychedelic rock and jazz. These included "Expressions East" (1964), "Music of the Middle East" (1966), and "Middle Eastern Rock" (1969) with guitarist Joe Beck. Berberian has commanded the respect of musicians worldwide. He has been featured in numerous concerts and dances throughout the USA, Canada and South America, and is one of only a handful of musicians worldwide given the title of Udi (oud master). He now lives in Massachusetts and maintains an active performance schedule.

Oud Artistry Of John Berberian