2008-2013 - Πέντε χρόνια από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου από σφαίρα αστυνομικού στα Εξάρχεια-

 

Φωτογραφία  από τις μαθητικές κινητοποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν νωρίτερα σήμερα, πέντε χρόνια μετά τη δολοφονία του 15χρονου μαθητή, Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, από σφαίρα αστυνομικού στα Εξάρχεια, από τον διακεκριμένο φωτορεπόρτερ, Μάριο Λώλο.

Εκτροχιάστε τις ιδιωτικοποιήσεις (documentary)

Εκτροχιάστε τις ιδιωτικοποιήσεις από infowar

GENERAL STRIKE-ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ (GREECE)

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ,ΣΤΟ ΔΝΤ,ΣΤΗΝ Ε.Ε.,ΣΤΑ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ ΟΠΟΥ ΓΗΣ....ΠΙΣΩ ΦΑΣΙΣΤΕΣ!!!

O Δήμαρχος της κοινότητας Marinaleda στον Βοτανικό Κήπο

Εκδήλωση - Συζήτηση 13 Σεπτεμβρίου,
-

-
Εκδήλωση-Συζήτηση
ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ MARINALEDA

ή αλλιώς...πως η ΟΥΤΟΠΙΑ γίνεται ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Oμιλητής: Juan Manuel Sanchez Gordillo (δήμαρχος της αυτόνομης κοινότητας την Μαριναλέντα)

ΔΕΥΤΕΡΑ 13 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ στις 20:00
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΒΟΤΑΝΙΚΟΣ ΚΗΠΟΣ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ

H Marinaleda, μια κοινότητα 2645 κατοίκων στην Ανδαλουσία, δεν έχει ανεργία, δεν έχει αστυνομικούς, η στέγαση, η εργασία, ο πολιτισμός, η εκπαίδευση και η υγεία θεωρούνται δικαίωμα.

"Η γη δεν ανήκει σε κανέναν, η γη δεν αγοράζεται, η γη ανήκει σε όλους! Εφαρμόζουμε μια συμμετοχική δημοκρατία, αποφασίζουμε για όλα, από τους φόρους ως τις δημόσιες δαπάνες, σε μεγάλες συνελεύσεις. Πολλά κεφάλια δίνουν πολλές ιδέες"

Σχετικοί σύνδεσμοι:
http://en.wikipedia.org/wiki/Marinaleda,_Spain (στα Αγγλικά)
http://www.marinaleda.com/, επίσημη ιστοσελίδα(στα Ισπανικά)
Ελληνικός τύπος:
http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=153783
Ελεύθερος Κοινωνικός Χωρος -"Βοτανικός Κήπος":
http://www.votanikoskipos.blogspot.com/

ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ "ΔΙΟΔΙΑ-STOP"

-
ΔΙΟΔΙΑ:ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΔΗΓΟΥΣ-ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ
-
ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΜΠΕΙΤΕ ΣΤΟ

http://epitropesdiodiastop.blogspot.com/

ΝΕΟΙ ΚΑΙΡΟΙ, ΝΕΑ ΠΡΟΤΥΠΑ...(ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ "ΙΟΥ" http://www.iospress.gr/ )

Η γοητεία του τουρκικού μοντέλου

Άλλοι φοβούνται πως το ΔΝΤ θα μας γυρίσει στην Τουρκοκρατία. Κι άλλοι ελπίζουν ότι θα γίνουμε Τουρκία. Ώστε να νιώσουμε, επιτέλους, τι θα πει ανάπτυξη, τάξη και ασφάλεια.

Μέχρι πρότινος, τα μοντέλα που επικαλούνταν πολιτικοί και δημοσιογράφοι του «μεσαίου χώρου» ήταν αυτά της προηγμένης Δύσης: Σκανδιναβία, Γερμανία, Ιαπωνία, άντε και ΗΠΑ… Με το ξέσπασμα της κρίσης, ωστόσο, ακόμη κι αυτές οι φαντασιώσεις συρρικνώνονται δραματικά.

Όπως διαπιστώνουμε από πρόσφατα δημοσιεύματα των εφημερίδων που κανοναρχούν αυτή τη βίαιη προσαρμογή της εθνικής μας ψυχολογίας στις επιταγές των νέων καιρών, το καινούριο μας πρότυπο δεν (πρέπει να) είναι άλλο από τη γειτονική μας Τουρκία. Τη χώρα, με άλλα λόγια, που μέχρι τώρα βαθμολογούσαμε -σαν καλοί ευρωπαίοι- τις προσπάθειές της «να μας μοιάσει», εκδημοκρατίζοντας τις αυταρχικές δομές της!

Το σαφέστερο δείγμα του νέου λόγου μας το πρόσφερε ένα πρωτοσέλιδο άρθρο του Αλέξη Παπαχελά στην «Καθημερινή» (7.4.10), με τις εντυπώσεις του από μια πασχαλιάτικη εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Σε αντίθεση με «μια Ελλάδα που εδώ και καιρό αδυνατεί να δαμάσει το πολύ μίζερο και κακό κομμάτι του εαυτού μας», διαβάζουμε, «η Τουρκία έχει κάνει μεγάλα βήματα και αυτό είναι πλέον πρόδηλο δια γυμνού οφθαλμού. Από πλευράς υποδομών, επιχειρηματικότητας, εξωστρέφειας και εκπαίδευσης, τα πράγματα έχουν προχωρήσει πολύ. […] Η Τουρκία νιώθει τώρα έναν πρωτόγνωρο δυναμισμό και μια καινούρια αυτοπεποίθηση. Είναι λογικό όταν έχει ανάπτυξη 6% και σημαντικοί αναλυτές την κατατάσσουν, μαζί με την Ινδία, στις χώρες που θα παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην παγκόσμια οικονομία».

Ιδιαίτερη γοητεία ασκεί στο διευθυντή της «Καθημερινής» το εκπαιδευτικό σύστημα της γείτονος: «Στην Παιδεία οι Τούρκοι έχουν καταφέρει να προσελκύσουν ιδιωτικά κεφάλαια και να πετύχουν μια σοβαρή συνεργασία κράτους και ιδιωτών που έχει λαμπρά αποτελέσματα. Οι εγκαταστάσεις ορισμένων τουρκικών πανεπιστημίων, αλλά και το περιεχόμενο των σπουδών τους, αφήνουν πίσω τα ελληνικά ΑΕΙ που βουλιάζουν στη μιζέρια και τις μικροδιαπλοκές της μετριότητος και του συνδικαλισμού».

Εν ολίγοις, «η σημερινή Τουρκία θυμίζει από πολλές απόψεις την Ελλάδα της ευφορίας του 2004, με τη διαφορά πως την διαχειρίζεται με μεγαλύτερη σοβαρότητα και αφού έχει λύσει τα αυτονόητα ζητήματα που εμάς δεν μας αφήνουν να πάμε μπροστά». Ώρα, με άλλα λόγια, να τη μιμηθούμε – επιλύοντας, με τον ίδιο προφανώς τρόπο, «τα αυτονόητα».

Δεν είναι όμως μόνο η «Καθημερινή» που, μέσα στην κρίση, ανακάλυψε τον τουρκικό δρόμο προς την ευημερία. Λίγες μέρες μετά, το ομόφρον «Βήμα» μας προτείνει κι αυτό να πάρουμε μαθήματα απ’ την Τουρκία, μια χώρα που «έμαθε να ζει με το ΔΝΤ» (18.4.2010). Την εικόνα συμπληρώνουν, τέλος, οι ενθουσιώδεις προτροπές διαφόρων οικονομικών ενθέτων και ηλεκτρονικών εφημερίδων, που μας καλούν -κι αυτά- να μιμηθούμε την «αναπτυξιακή» στρατηγική των γειτόνων μας, ιδίως στον τουριστικό τομέα.

Πού οφείλεται όμως αυτή η ξαφνική επανεκτίμηση των «προσόντων» της Τουρκικής Δημοκρατίας από τα εθνικά υπερήφανα ΜΜΕ μας;

Μάλλον όχι στις οικονομικές επιδόσεις της γείτονος αυτές καθαυτές. Άγνωστό πού βρήκε π.χ. ο Παπαχελάς την «ανάπτυξη 6%» που τον εντυπωσίασε, αφού σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Άγκυρας το τουρκικό ΑΕΠ μειώθηκε μέσα στο 2009 κατά 4,7% (AFP 31/3/10). Δύσκολα μπορεί επίσης να ζηλέψει κανείς μια κοινωνία όπου ο επίσημος κατώτατος μισθός δεν φτάνει καν τα 300 ευρώ, ενώ το μέσο μηνιαίο εισόδημα των φτωχότερων οικογενειών κυμαίνεται γύρω στα 150 ευρώ (Le Monde Diplomatique, 9/2008). Εκτός κι αν θαμπώνεται από το «επίτευγμα» ότι 35 Τούρκοι φιγουράρουν στη λίστα των πλουσιότερων ανθρώπων της υφηλίου!

Μια απλή ματιά στα διεθνή πρακτορεία αρκεί άλλωστε για να διαπιστώσουμε ότι, μέσα στους πρώτους μήνες του 2010, η «φερεγγυότητα» της τουρκικής οικονομίας και το ενδεχόμενο ενός ακόμη «πακέτου πιστώσεων» του ΔΝΤ προς την Άγκυρα τροφοδότησαν παρόμοια επικοινωνιακά παιχνίδια «εκτιμητών» με αυτά που εδώ χαρακτηρίστηκαν σαν εκβιασμοί επαγγελματιών κερδοσκόπων. Αντιδρώντας δε σ’ αυτές τις πιέσεις, η κυβέρνηση Ερντογάν ανέβαλε στις 10 Μαρτίου επ’ αόριστον τις διαπραγματεύσεις για το επίμαχο δάνειο.

Αυτό που μένει είναι η γοητεία που ασκεί ένα αυταρχικό κράτος, συνηθισμένο να μην πολυδίνει λογαριασμό στους πολίτες του αλλά πλήρως υποταγμένο στα κελεύσματα των «παραγωγικών τάξεων», σε όσους αναλογίζονται με τρόμο τις αντιστάσεις που θα συναντήσει στα καθ’ ημάς η υλοποίηση των συνταγών του ΔΝΤ. Σ’ αυτό τον τομέα, η τουρκική εμπειρία μπορεί όντως ν’ αποδειχθεί διδακτική για τους κυβερνήτες μας.

το υπόλοιπο άρθρο βρίσκεται εδώ

"Workers against the so-called stability programme"

"As we write this article, every effort is being made in the Greek media to turn people’s attention not to the urgency of a massive and ongoing mobilization, but to the tense atmosphere of the discussions within the European Union about whether Greece “deserves” or not to be helped, and to what extent recourse to the IMF can be acceptable."
-
written by
Tassos Anastassiadis, Andreas Sartzekis
-
for the rest click here
-

GENERAL STRIKE

5 MARCH 2010
GENERAL STRIKE
GREECE

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ.......

WHICH SIDE ARE YOU ON BOYS?

-

-
Come all you good workers
Good news to you I'll tell
Of how the good old union
Has come in here to dwell

Which side are you on boys?
Which side are you on?

My daddy was a miner
He's now in the air and sun
He'll be with you fellow workers
Until the battle's won

Which side are you on boys?
Which side are you on?

They say in Harlan County
There are no neutrals there
You'll either be a union man
Or a thug for J. H. Claire

Which side are you on boys?
Which side are you on?

Oh workers can you stand it?
Oh tell me how you can
Will you be a lousy scab
Or will you be a man?

Which side are you on boys?
Which side are you on?

Don't scab for the bosses
Don't listen to their lies
Poor folks ain't got a chance
Unless they organize

Which side are you on boys?
Which side are you on?

Η ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΤΟΥ 1922

ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ "ΙΟΥ" ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 24/1/10 ΟΠΟΥ, ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΠΟΔΟΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ ΣΕ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ ΑΥΤΩΝ ΣΕ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΜΕ ΤΙΣ ΑΚΡΟΔΕΞΙΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΑΥΤΟΥ,ΟΙ ΣΥΝΤΑΚΤΕΣ ΤΟΥ ΜΑΣ ΓΥΡΙΖΟΥΝ 88 ΧΡΟΝΙΑ ΠΙΣΩ ,ΣΤΟ 1922,ΣΕ ΜΙΑ ΧΡΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΥΓΚΥΡΙΑ ΜΕ ΑΚΡΩΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΚΑΙ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΕΣ ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ....

HIGHLIGHT ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ Η ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ:

Πολύ διαφορετικά προβλήματα προκάλεσε η έλευση των προσφύγων στο εγχώριο εργατικό κίνημα. Οπως εύστοχα επισημαίνει ένας αριστερός ιστορικός της περιόδου, «εκείνα τα πρώτα χρόνια της εισόδου στην ελληνική κοινωνία, οι πρόσφυγες δεν ενώθηκαν, δεν ενσωματώθηκαν στην εργατική κίνηση. Δεν συντόνισαν τη δράση τους μαζί. Δεν αισθάνθηκαν κομμάτι δικό της, παρόλο που αποτελούσαν το πιο εξαθλιωμένο μέρος της». Το αποτέλεσμα ήταν πως, σε μια πρώτη φάση, «ο διαχωρισμός αυτός συνέβαλε στη διάλυση του παλαιότερου οργανωμένου εργατικού κινήματος» (Δημ. Λιβιεράτος, «Κοινωνικοί αγώνες στην Ελλάδα (1923-27)», σ.28-9).

Συχνά, οι εξαθλιωμένοι πρόσφυγες χρησιμοποιούνταν από την εργοδοσία ως απεργοσπάστες ή για να ρίξουν τα μεροκάματα. Στα πολιτικά ντοκουμέντα του ΚΚΕ, τη δεκαετία του 1928, η «συρροή προσφύγων» και η «ύπαρξη χιλιάδων προσφυγικών εργατικών χεριών» καταγράφεται συχνά ως μια από τις βασικές αιτίες -αλλά όχι η μοναδική- για τη διόγκωση της ανεργίας («Επίσημα Κείμενα», τ.Β΄, χ.τ.έ. 1964, σ.205, 216 & 574).

Τα ίδια ντοκουμέντα επισημαίνουν βέβαια ότι, όπως ακριβώς συμβαίνει και σήμερα με τους μετανάστες, αυτή η πίεση στην αγορά εργασίας δεν προέρχεται μόνο «από τον φυσικόν ανταγωνισμόν της εργατικής δυνάμεως των προσφύγων», αλλά και από κάθε αδύναμη κοινωνική κατηγορία: «Εις ειδικήν βάρβαρον φρικτήν εκμετάλλευσιν υποβάλλονται αι γυναίκες και οι νέοι, οίτινες επειδή μένουν έξω από τας επαγγελματικάς οργανώσεις γίνονται συναγωνισταί [ενν.: ανταγωνιστές] των ηλικιωμένων ανδρών και εργατών και μεγεθύνουν το μίσος των μελών της αυτής τάξεως» (όπ.π., σ.107).

Τα προβλήματα ήταν -και τότε- οξύτατα και τα διλήμματα πραγματικά. Με τη γνώση που μας προσφέρει η χρονική απόσταση, διαπιστώνουμε πως η μεσοπολεμική Αριστερά τα έλυσε με τον καλύτερο δυνατό, για την περίσταση, τρόπο: καταπολεμώντας στην πράξη το διαχωρισμό γηγενών-προσφύγων κι οργανώνοντας μαζικά τους τελευταίους σε κομματικές οργανώσεις και συνδικάτα, έτσι ώστε ο «εφεδρικός στρατός» των αφεντικών να καταργηθεί ως τέτοιος στην πράξη.

Στοιχειώδης μαρξιστική παιδεία και (κυρίως) ταξικό ένστικτο αρκούσε (και αρκεί), άλλωστε, για να διαπιστώσει κανείς ότι, σε τελική ανάλυση, αυτό που ρίχνει τα μεροκάματα δεν είναι οι (όποιοι) «ξένοι» αλλά ο εις βάρος τους ρατσισμός...

ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ

3 interesting posts (με αφορμή τα γεγονότα στην αντιρατσιστική συγκέντρωση στη Πανόρμου το Σάββατο)

Απρόθυμα ΜΑΤ και "φίλιες'' δυνάμεις

Όταν οι Ναζί γίνονται Ποπ...

Ακροδεξιά τρομοκρατία: Χθες και σήμερα.

INDYMEDIA,Greece

-
On July 3, the Hellenic Telecommunications Organization (OTE) - in alliance with fascistic dregs of the Popular Orthodox Rally (LAOS)
and its months-long Parliamentary questioning regarding the established functioning of both Athens and Patras Indymedia - dispatched an extrajudicial
summons to the National Network for Research and Technology (EDET). In the summons, our ‘national’ telecommunications provider revokes the contract
it has signed with the company in question regarding the administration of fiber optics as concerns the National Technical University of Athens.
As it states: ‘…the subject of the contract under discussion…is OTE’s providing EDET with fiber optic network implementation services,
OTE granting EDET the right of use of the network’s fiber optics for 15 years, also providing maintenance services for the fiber optic network for 15 years,
in accordance with this contract’s specific terms.’ With the rationale that the company is not fulfilling the contract’s agreements with OTE’s German bosses
, since the network is being used by third parties without ‘research’ or ‘educational’ purposes - as determined by the Government in line with the far-right
– they threaten to take all ‘justified’ legal measures if EDET does not comply with the necessary(?) actions within 5 days.
The attack against Athens and Patras Indymedia cannot be viewed apart from the Establishment’s methodical suppression (following the recent December events)
against the broad opposition Movement that has managed to create fissures in the social fabric and public sphere acting ‘from below’, and that imposes
its presence on the social scene on its own terms. Initially, the police state took to the streets following the Establishment’s ‘advice’ and exhortations
to break up occupied areas. Towards this end, attacks (both legislative and actual) were ordered against the Movement’s working-class sectors.
The cherry on the cake of suppression is the mass pogrom against immigrants that has been underway in the city center since June.
It is not, thus, an isolated attack upon two sites of alternative information. Supreme Court of Appeal Former Chief-prosecutor Sanidas has also assisted
in this in his recent consultative ‘gift’ to his bosses regarding the revocation of privacy for blogs and sites, and the emerging curtailment of
free movement of ideas on the Internet. In hitting Indymedia, the authorities hit an entire network of independent communications and their
concerted effort at alternative information. Alternative information is our only communicative weapon in this combative front, the only channel for
social issues that attempt to define reality using dialectical terms rather than force.
In all societies, people are involved in the production and exchange of information and symbols. From the non-verbal to mediated communications,
people’s sociability is engineered by the production, propagation and administration of information – simply stated, the communications between themselves.
The latter, furthermore, could be considered as both cause and effect of the community and people’s innate tendency to rally around social frameworks.
The continuously increasing need of socialization and communications has given rise to Mass Media’s emergence and development.
It is this that contributed and continues to contribute to the formation of the ‘public sphere’.
The Internet is the most recent means of mass communications. It is the most recent variable in the formation of this public sphere.
In Internet communities, a radical renegotiation of the public sphere is taking place. In ever-greater numbers, people are addressing themselves
to such kinds of communities – and this cannot be viewed apart from contemporary society’s speed of production, which limits the time and space
of social gatherings. Ultimately, communications are internationalized on a wide scale, as both time and space have been negated.
Thus we are led to a cockeyed reformation of the public sphere and to the creation of a place of public dialogue (the Internet) –
where communicative and dialectical ‘gagging’ of socially excluded sections of the international community necessitates the creation
of a new class of technologically privileged administrators of communications. Taking the lead in the Establishment’s effort is their
‘most stable relation’ OTE. This is the same company that was bought out by the German Deutsche Telekom (that last year caused enormous
scandal in Germany over its widespread telephone surveillance and subsequent violation of communications privacy) – and which was mixed up
in the mire of recent scandals and corruption, see Siemens, kick-backs and C41 system ‘supervision’ (not that we expected otherwise from those who
control the country’s telecommunications). Let them close OTE, therefore, and clean the place of their putrid stench – not Indymedia.
The moves to silence Athens and Patras Indymedia do not intimidate us. One way or another, alternatives exist for their continued functioning.
Despite this, we can place it within a wider communications and essential war that the State and political and economic authorities have declared
against society. To the contrary, rather than intimidating us with this recent action, bourgeois democracy and its crutches (business and political)
have demonstrated how very much they fear a Movement that has, for some time, rejected truce in the social-class war.
A multi-formed and broad Movement that – upon terms of equality, anti-hierarchy and collectives - tries to reshape social reality from below,
whose dynamic is not constrained by barricades erected in fiber optics, but will demolish them, – and which will become tangible in the streets and
through everyday direct action. Whatever bourgeois rights you may institute that you may then trample upon, such as the wretched ‘right to information’
at issue, the broad opposition Movement will continue to administer itself and defend itself as it, and it alone, chooses.
Participants in alternative information, in solidarity

Collectives of athens.indymedia.org and patras.indymedia.org

for further information
http://athens.indymedia.org/

-στα ελληνικά

KAI AYTO TO KALOKARI,THIS SUMMER

FREE-PALESTINE

Το ισραηλινό κράτος σκορπίζει ξανά το θάνατο

Το Ισραήλ βομβαρδίζει από το πρωί του Σαββάτου 27/12 την από καιρό αποκλεισμένη Λωρίδα της Γάζας, σπέρνοντας τρόμο στους κατοίκους της και προκαλώντας εκατόμβες νεκρών. Είναι ένα ακόμα, βάρβαρο και απροκάλυπτο, επεισόδιο της 60χρονης κατοχής και καταπίεσης του παλαιστινιακού λαού που τιμωρείται επειδή αντιστέκεται.

ΟΛΟΙ ΑΥΡΙΟ ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΤΙΣ 6 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ.

URGENT!!!

The secretary of the Union of Housekeepers and Cleaners of Greece was attacked with sulfuric acid !

Konstantina Kuneva is a Bulgarian migrant worker in Athens. She is also the secretary of the Union of Housekeepres and Cleaners. On the 24th of December, she has been attacked with sulfuric acid in front of her home by two men. She has been admitted in a hospital in a critical condition. She has burns on her face, head, hands and back and there is a possibility that she will lose her sight.

It is suspected that the attack is a punishment for her strong union activity. The Union is one of the most active workers’ unions within what euphemistically is called precarious labour: in other words, Konstantina is a migrant and a severely underpaid and unprotected worker, who decided to join a union in order to struggle against the inhuman conditions imposed to her and her fellow workers.

Behind the attack are her employers and their heavies, who have been threatening Konstantina and other women for their activity in the union.

This is the bank account for raising money to help Konstantina in her very difficult condition.

5012 019021 277 PIREOS BANK

The IBAN is GR 28 0172 0120 0050 1201 9021 277 and BIC is PIRBGRAA

DECHEVA ELENA

KUEVA KOSTADINKA NIKOLOVA

URGENT-EΠΕΙΓΟΝ!!!

Επείγον!!! Οικονομική ενίσχυση για την συνδικαλίστρια Κωνσταντίνα Κούνεβα

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ!!!

ΠΡΟΣΟΧΗ – ΠΡΟΣΟΧΗ

Αυτός είναι ο λογαριασμός για την οικονομική ενίσχυση της συνδικαλίστριας Κωνσταντίνας Κούνεβα που δέχτηκε την δολοφονική επίθεση με βιτριόλι από τους μπράβους των εργολάβων σαν τιμωρία για τη δράση της ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία.

5012 019021 277 Τράπεζα Πειραιώς

DECHEVA ELENA KUEVA KOSTADINKA NIKOLOVA

Να καταθέσουμε την ενίσχυση μας χωρίς δεύτερη σκέψη και τσιγκουνιές. Όχι από το περίσσευμα μας. Ας μας λείψουν τα χρήματα. Είναι θέμα στοιχειώδους ταξικής και κοινωνικής αλληλεγγύης. Είναι δήλωση ότι η εργοδοτική τρομοκρατία ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ.

Οι νονοί τηςνύχτας και της μέρας θα μας βρουν απέναντι τους!

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ!!!

Η Κωνσταντίνα είναι γραμματέας του Παναττικού Σωματείου Καθαριστριών και Οικιακών Εργαζομένων, το οποίο είναι ίσως το πιο ζωντανό σωματείο των επισφαλώς εργαζομένων στην Ελλάδα, που αγωνίζεται σκληρά και ηρωικά για την υπεράσπιση των εργαζομένων που βρίσκονται στην πιο σκληρή εκμετάλλευση και τη μεγαλύτερη εργοδοτική τρομοκρατία, και οργανώνει Ελληνίδες και μετανάστριες - κατά κύριο λόγο γυναίκες.

Στη Βουλγαρία ήταν ιστορικός επιστήμονας και στην Ελλάδα ήρθε όταν ο γιος της χρειάστηκε να υποβληθεί σε σοβαρή εγχείρηση. Σήμερα ζει μαζί του (πάει 5^η δημοτικού) και με την μητέρα της στα Α. Πετράλωνα.

Ας ενεργοποιήσουμε την κοινωνική και ταξική αλληλεγγύη μας και ας βοηθήσουμε ώστε τουλάχιστον η Κωνσταντίνα να μην έχει να ανησυχεί για τα λεφτά. Έχει εκατοντάδες άλλα πράγματα να απασχολούν αυτήν την οικογένεια και τις συναδέλφισσες της.

Όμως ας μην νομίζουμε ότι βάζοντας μερικά χρήματα κάναμε το χρέος μας.

Η απάντηση πρέπει και θα δοθεί στους δρόμους, στους εργασιακούς χώρους και τα σωματεία.

Χρειάζεται έμπρακτη αλληλεγγύη και δράση και όχι δάκρυα.

SURVIVAL GUIDE FOR THE GREEK DEMONSTRATORS

-Οδηγός αντιμετώπισης δακρυγόνων

-Στοιχειώδη Δικαιώματα για τα υποψήφια θύματα της κρατικής καταστολής

-Νομική βοήθεια

-Oμάδα Νομικής βοήθειας

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΛΑΝΤΑ 2008

Δακρυγόνα και φωτιές σκορπισαν παντού
κάθε σπίτι και φωλιά οι μπάτσοι είναι παντού
Έι!
Δακρυγόνα και φωτιές σε κάθε γειτονιά
οι νέοι εξεγείρονται, βοηθάτε ρε παιδιά!

Δέντρο φωτεινό, καίει λαμπερό
Φέρνει ένα μήνυμα από το λαό.
μες στη σιγαλιά ακούμε τρία μπαμ
και κάνει η αγάπη την καρδιά γροθιά.

Δακρυγόνα και φωτιές στο μικρό χωριό
και χτυπάν αλύπητα νέους στο ψαχνό
Έι!
Δακρυγόνα και φωτιές σκόρπισαν παντού
κι η βουλή απέχει μόλις ένα ντου!

Κόκκινες μπογιές, οι πέτρες ειν' πολλές
τα κανάλια δείχνουν τις ίδιες παπαριές
Τρέχουν τα παιδιά σε κάθε γειτονιά,
φωνάζουνε συνθήματα και σπαν στα πεταχτά

Δακρυγόνα και φωτιές στο έξωτερικό
Πολύς κόσμος στους δρόμους κάτι τρέχει εδώ
Έι!
Δακρυγόνα και φωτιές χρειάζεται αλλαγή
Στον πλανήτη ας δώσουμε ακόμα μια στροφή!
(τρίγωνα κάλαντα έξω απ'τη βουλή
τα ΜΑΤ θα δουν χριστούγεννα φορώντας τη στολή!
Χούι!)

CLICK HERE ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ

Greece: teenager uprising, big general strike, but the left parties refuse to give a political solution

After four days of struggle we can now start to draw some first clear conclusions. Without any doubt this movement deserves the title of "teenager uprising". We have here a new generation of tens of thousands of school students erupting in a huge explosion, the biggest for 20 years, if not even more, in Greece. We have clear symptoms of an instinctive revolutionary spirit, and a clear tendency to target not only the present bourgeois government but also the bourgeois state and the capitalist system as a whole.
http://www.marxist.com/greece-teenager-uprising-big-general-strike.htm

4 DAYS OF URBAN GUERILLA ?(ATHENS,GREECE)